ืnext door ของจะรวยพร

posted on 27 Jun 2009 23:43 by dokpeep

การที่คนหลายๆคน มาจากต่างที่ ต่างถิ่น มาอยูร่วมกัน

ย่อมต้องมีสิ่งหนึ่ง ซึ่งพึงระลึกไว้ในจิตใจเสมอ

นั่นก้อคือ ความเกรงใจ

โดยความเกรงใจ จะทำให้เรานึกถึงความรู้สึกของผู้อื่นในการกระทำของเรา

ซึ่งจะรวยพรเอง ก้อรู้สึกปลื้มปิติเป็นอย่างมากกับความเกรงใจของหญิงสาวนิรนามนางหนึ่งที่อยู่ข้างห้อง 

 เธอทำให้จะรวยพรได้สัมผัสอนุภาคของคำว่า

 

ความเกรงใจ มันไม่มีอยู่หรอก ไอ่หน้าสั้น(หน้ากุสั้นแล้วผิดตรงไหน)!!!!

 

จะรวยพรเองได้ทราบถึงข่าวคราวจากป้าเจ้าของหอว่า

 "ห้องข้างๆหนูเค้าย้ายไปชั้นบนนะ แล้วก้อจะมีรุ่นน้องของหนูมาอยู่แทน" 

 

รุ่นน้อง???

 รุ่นน้องไหนวะ

 เพราะเท่าที่จำได้ ไม่เคยมีรุ่นน้องคนไหนมาดีดดิ้น หวีดร้อง พร้อมกระชากคอเสื้อกุด้วยความตื่นเต้นแล้วบอกว่า

"พี่ๆ หนูจะย้ายไปอยู่หอพี่แล้วนะ ที่สำคัญคือ อยู่ห้องข้างๆพี่เลย" 

มันไม่เคยมีจิงๆนะ เค้าสาบานได้

 

หรือว่าป้าเจ้าของหอละเมอไปเอง

 

หรือว่าเรืื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นจิง.........

 

-..-

 

หรือว่า ไอ่คนที่มันจะย้ายมา มันจะมาสอดส่องอะไรกุรึป่ะวะ

ถึงได้อ้างว่าเป็นรุ่นน้องกุเนี่ย

 

นี่ทำเอาจะรวยพรคิดเป็นบ้าเป็นหลังไปหลายวันเลย

ก้อได้แต่เฝ้ารอวันที่ ญ นางนั้น จะมาปรากฏกาย

ถึงเพลานั้น เราก้อคงจะได้ไขข้อสงสัยว่านางเป็นไผกันแน่

 

และแล้ว วันนั้นก้อมาถึง

วันที่นางย้ายข้าวของ สัมภาระ ของนางเข้ามา

 

วันนั้นมันเกิดขึ้นตอนไหนดีกว่า -..-

 เพราะมารู้ตัวอีกที ก้อเห็นนางลอยไปลอยมาอยู่ในห้องของนาง

นางได้มาประทับอยู่ในห้องที่มีข้าวของตระเตรียมไว้อยู่แล้ว

ทำหยั่งกะว่าซื้อท้องพระโรงที่มีเฟอร์เตรียมไว้พร้อมแล้ว

เพียงแค่คุณจ่ายตังแล้วย้ายตูดเข้ามาอยู่ได้เลย 

 

นางไม่ได้หยุดความลึกลับของนางเพียงเท่านั้น

นางยังเพิ่มระดับดีกรีความอยากรู้อยากเห็นเข้าสู่เส้นเลือดอาร์เทอร์รี่ของจะรวยพรเข้าไปอีก

ด้วยการที่นางมักจะครอบที่ล็อคลูกบิดไว้ ทั้งๆที่วันนี้มันวันทำการของราชการนะเฮ้ยยยยย

เมิงจะหายไปหนายยยยยยย

เมิงไม่ไปเรียนหรองายยยยยยยย

เค้าจะครอบลูกบิดเฉพาะเวลากลับบ้านต่างจังหวัดหรือไปไหนนานๆ แค่นั้นแหละเฮ้ยยยย

 

เจองี้เข้าไป จะรวยพรยก้อเริ่มอยู่ไม่เป็นสุขละ

อะไรของมันฟะ จะมาไม้ไหน หรือก้อมาไม้ธรรมดาหล่ะ

แต่ขอสับขาหลอกไอ่หน้าสั้นนิดนึง ถือว่าเป็นการรับขวัญจากน้องใหม่ของหอ

 

หลังจากที่พรางตัวเฝ้าสังเกตพฤติกรรมของ ญ นิรนามนางนี้

ประหนึ่งว่ากำลังทำสารคดีสัตว์โลกกับ National Geographic 

ก้อทำให้ทราบว่านางก้อเป็นของนางเยี่ยงนี้แหละ

ไม่ได้มีความผิดปกติหรือเบี่ยงเบนทางเพศแต่อย่างใด

เพียงแต่นางจะไม่ค่อยชอบอยู่ห้องก้อเท่านั้นเอง

และไม่ว่านางจะไปเดินสวน ไปกินผัดไทประตูผี หรือลงมาซื้อเกาเหลาไม่เอาเครื่องในใต้หอ

นางก้อมักจะหลอกไอ่หน้าสั้นด้วยการคล้องที่ครอบลูกบิดด้วยทุกครั้ง

อืม...กุพอเข้าใจวิถีการดำเนินชีวิตของเมิงละ

คือ สรุปแล้วเราก้อไม่ได้รู้จักกันแต่อย่างใด

เพราะฉะนั้นก้อต่่างคนต่างอยู่ละกัน

 

กลับมาที่ประเด็นของความเกรงใจ

มันก้อเริ่มมาเบ่งบานเป็นดอกเห็ดเอาอีเมื่อประมาณสอง สามอาทิตย์ที่ผ่านมา

วันนั้น จะรวยพรนั่งทำงานอยู่(นานๆจะขยันซักที)

จู่ๆก้อได้ยินเสียงห้องข้างๆปิดประตู

อ่า...เมิงกลับมาห้องแล้วหล่ะซี่ อืม..เรื่องของเมิงเหอะ กุทำงานต่อละ

ระหว่างที่จะรวยพรทำงานด้วยความตั้งใจ(ก้อบอกแล้วว่าขยัน) ได้มีเสียง

 

"ไอ ว๊าน โน บาดี้ โน บาดี้ บาด จู๋วววววว" ตึง ตึง

"ไอ ว๊าน โน บาดี้ โน บาดี้ บาด จู๋วววววว" ตึง ตึง

........(และอีกมากมาย)

 

คือ แค่ไอ่ช่วงเนื้อร้องนี่ไม่เท่าไหร่

แต่ไอ่ช่วง ตึง ตึง เนี่ย

มันเป็นเสียงเบสที่แม่งเปิดซะเครื่องในกุสั่นสะเทือนไปหลายริกเตอร์

จะรวยพรนั่งหายใจเข้าช้าๆ พร้อมกับท่อง พุธ โธ

เด๋วเค้าก้อคงเบาเสียงลง ท่องอย่างนี้อยู่ประมาณ 4-5 ครั้ง

พระพุทธเจ้าเข้าข้างจะรวยพร !!!!

ไม่น่าเชื่อว่าเสียงเพลงจะเงียบไป มันทำให้จะรวยพรยิ้มออกมาอย่างแฮพพี่มากๆ

เห็นมั้ยว่าการมีพระพุทธศาสนาอยู่ในหัวใจมันดีแค่ไหน ทำให้คนเราใจเย็น

เมื่อคนเราใจเย็นแล้วเรื่องดีๆก้อตามมา

ตามมาจิงๆ ตามมาด้วย

 

"ยู ก๊ิอด มาย เทมพอเจอไร๊ เอว นิน ย๊อววววว" 

"ยู ก๊ิอด มาย เทมพอเจอไร๊ เอว นิน ย๊อววววว"

"ยู ก๊ิอด มาย เทมพอเจอไร๊ เอว นิน ย๊อววววว" 

"ยู ก๊ิอด มาย เทมพอเจอไร๊ เอว นิน ย๊อววววว"  ตึง ตึง ตึง ตึง 

....(และอีกมากมาย)

 

รอบนี้ทำเอาเครื่องในกุแทบจะออกมาดิ้น ด๋าวๆ อยู่นอกลำตัวกุเลย

สาด...กุก้อนึกว่าจะได้ยินเสียงภาวนาของกุ

ที่ไหนได้ ช่วงที่เมิงเงียบไปนี่ เมิงไปนั่งเลือกเพลงอยู่นี่เอง

กุก้อหลงดีใจว่าธรรมมะในใจกุได้ผลซะอีก

 

จะรวยพรนั่งใจเย็นอยู่หลายเพลง

พยายามนั่งข่มใจทำงานไปหลายรอบ ไม่ไหวจิงๆค่ะ

อีเสียงเบสนี่ อึ้บมากอ่ะ ทำเอาไส้ในกุสั่นครอนไปหมดละ

ไส้ในกุไม่ใช่นาฬิการะบบสั่นสะเทือนนะว้อย ที่จะต้องเขย่าก่อนใช้

มันทำงานของมันได้เอง ไม่ต้องพึ่งเสียงเบสของเมิงมาช่วยเขย่า 

อุตส่าทำตัวดีมาสามปี ไม่อยากมีเรื่องกับคนในหอ จะมีก้อขอมีวันนี้แหละ 

จะเดินไปเคาะห้องพร้อมกับทำหน้าเหี้ยมๆ แล้วก้อวีนแตก 

เอาให้แม่งกลัวหัวหดเลยดีกว่า จะได้รู้ว่าใครเป็นใคร 

เป็นไงเป็นกันวะ !!! 

ทันใดนั้นเอง ก้อมีเสียงสวรรค์ดังมาจากอีกซีกง่ามก้นบึ้งของหัวใจ 

ก้อได้กระซิบขึ้นมาดังๆว่า

"ไอ่หน้าสั้น...เมิงโทรไปก่อนดีกว่ามั้ย อย่างน้อยก้อให้มันเดาว่าห้องทางซ้ายหรือห้องทางขวากันแน่นะ

ที่โทรมากระชับมิตร(ออกแนวว่ากุป๊อดนั่นเอง ปกติเก่งเวลาอยู่กะเพื่อนกลุ่มใหญ่)"

เออ ก้อเป็นความคิดที่ดีนะ ขอลองโทรก่อนละกัน  

 

ตื๊ดดดดดดด ตื๊ดดดดดดด ตื๊ดดดดดด .... ไม่รับเว๊ยเฮ๊ย

เสียงจากซีกง่ามก้นบึ้งหัวใจ: กุคงช่วยไรเมิงไม่ได้ละ เมิงคงต้องไปเคาะห้องละหล่ะ กุมีธุระ ไปก่อนนะ

........

หลังจากอีซีกง่ามก้นบึ้งหัวใจช่วยไรไม่ได้และได้บีบเส้นทางของกุเหลือเส้นทางเดียวคือต้องไปเคาะ จะรวยพรจึงต้องทำ

 จะรวยพร: ป๊อกๆๆ(หน้าตาอมยิ้ม เป็นมิตรเต็มที่)

next door: ..........

สงสัยเคาะเบา

จะรวยพร: ป๊อกๆๆ

next door: ...........

จะรวยพร: (เริ่มทำหน้างงๆ สงสัยอาบน้ามอยู่มั้ง)

ตาแมว nex door:(มีเงาแว๊บๆ แว๊บไป แว๊บมา) 

จะรวยพร:(อ่าว เมิงก้ออยู่นี่ ไม่ได้อยู่ในห้องน้ำซะหน่อย อย่างงี้เหมือนกวนตีนกันนะ เริ่มมีน้ำโห)

ป๊อกๆๆ  

next door: (เสียงเพลงเบาลงอย่างน่าอัศจรรย์)

จะรวยพร:(มองเข้าไปในตาแมว ด้วยสายตาที่กวนตีนเป็นอย่างยิ่ง พร้อมกับส่งโทรจิตไปว่า เมิงอย่าได้เปิดเพลงเสียงดังอีก มั่ยงั้นคราวหน้า เจอกุอีกแน่) 

 

เรื่องราวของ next door ยังไม่หมดเพียงเท่านี้

วันนี้ก้อยังมีเรื่องให้จะรวยพรต้องมานั่งขมิบอารมณ์เรื่องความไม่เกรงใจของนางอีก

ไว้จะรวยพรเคลียร์กะนางแล้ว จะมาเล่าให้ฟังต่อ

 

 เมื่อฟังแล้ว...ก้อขอให้มีสำเหนียก(มีสำนึก+ลงมือทำ) ในเรื่อง ความเกรงใจ

 กับผู้คนรอบข้างด้วยนะคะ เพื่อที่สังคมเราจะได้น่าอยู่ค่ะ 

^^ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 28 Jun 2009 02:32:42 by dokpeep

Comment

Comment:

Tweet

สมน้ำหน้า
เจือกอยากจาไปรู้เรื่องของชาวบ้านตอนต้นเรื่องเอง

กร๊ากๆๆๆๆ

#1 By สุ-ภัททะรวย (124.121.9.94) on 2009-06-30 18:19